W styczniu 1982 roku pierwszy transport kobiet – zaangażowanych działaczek „Solidarności”, aktywistek społecznych – trafił do obozu odosobnienia zorganizowanego w Ośrodku Wczasowym Pracowników Prasy, Książki, Radia i Telewizji w Gołdapi. Wiezione w tzw. „sukach”, ściśnięte i wychłodzone,  bez możliwości zaspokojenia podstawowych potrzeb, bez wiedzy o tym, co się z nimi stanie, ani kiedy wrócą do swoich domów, za to w poczuciu upokorzenia, poddane presji i przemocy zarówno fizycznej, jak i symbolicznej odbywały nagłą, nieplanowaną podróż w nieznanym kierunku.

Wywłaszczone nie tylko ze swojej publicznej roli, ale też w pewnym sensie ze swoich ciał i tożsamości, z poczucia sprawstwa oraz możliwości decydowania o codzienności, umieszczone zostały w kuriozalnym obozie przypominającym po części sanatorium, po części ogród zoologiczny z okazami egzotycznych zwierząt, w końcu zaś: więzienie polityczne. Przez kolejne tygodnie i miesiące internowane poddawane były swoistej „kuracji”, której niezbędność orzeczona została przez władzę, w opresyjnym, a zarazem protekcjonalnym geście. Nadzór i karcenie – by przywołać kluczowe dla Michela Foucaulta kategorie – miały iść w parze z wyrafinowanymi próbami represjonowania i wychowywania działaczek. Główną strategią stosowaną wobec internowanych było przekierowanie ich uwagi na ekskluzywne wygody, w oparciu o które zostało zorganizowane codzienne życie w Gołdapi, a także redukowanie ich tożsamości do wzorców stereotypowo wiązanych z kobiecością.

W pogłębionym procesie twórczym interdyscyplinarny zespół złożony z realizatorek-artystek oraz trzynastu performerem-aktywistek wspólnie bada historię gołdapskiej społeczności i szuka języka reprezentacji, adekwatnego do opowiedzenia o swoim spotkaniu z tą historią.

W toku wspólnych dyskusji, improwizacji, kwerendy, prac dramaturgicznych a także spotkania z byłymi internowanymi przygotowują czytanie/działanie performatywne, w którym przedstawią swoją opowieść o oporze, aktywizmie, tworzeniu społeczności, walce.

12 i 13 grudnia zaprosimy do Teatru Powszechnego na niezwykle doświadczenie na styku sztuki i aktywizmu, inspirowane jedną z najbardziej nieoczywistych historii polskiej opozycji.

zespół:

Reżyseria i dramaturgia: Justyna Lipko-Konieczna i Dorota Ogrodzka

Ruch: Justyna Wielgus

Wizualność i scenografia: Jaśmina Wójcik

Muzyka: Magdalena Sowul

Materiały reporterski/ blog: Dorota Borodaj

Wsparcie w prowadzeniu wywiadów: Justyna Dąbrowska

Fotosy: Alicja Szulc

Produkcja: Tomasz Jagusztyn-Krynicki, Stowarzyszenie Pedagogów Teatru

Występują: 

Alicja Brudło, Katarzyna Cyglar, Iga Dzięgielewska, Izabella Gawęcka, 

Katarzyna Gawkowska-Marciniak, Paulina Jędrzejewska, Iwona Konecka, 

Grażyna Kopeć, Katarzyna Lis, Hanna Nowicka,

 Barbara Poniatowska,  Anna Sadowska, Helena Urbańska

Close Menu